Δισκοκριτική: The Black Dahlia Murder-Nightbringers (10/2017)

Όγδοο, παρακαλώ, album για τους Αμερικανούς melodic deathsters που για άλλη μια φορά ξεπερνούν τον εαυτό τους με τη μαγική δύναμη να παραμένουν στάσιμοι χωρίς όμως να γίνονται μονότονοι. Το album, προσωπικά, δεν ξεπερνά το Everblack αλλά ξεπερνά ελαφρώς το Abysmal. Ας το δούμε όμως track-by-track:

Widowmaker: Αποτελεί το απόλυτο ογκώδες intro για να αρχίσει καλά το album. Με στοιχειωτικό riff και άκρως σκοτεινή ατμόσφαιρα μαζί με τα ακραία φωνητικά του Trevor αποτελεί ένα φανταστικό σημείο αρχής του δίσκου.

Of God And Serpent, Of Spectre And Snake: Αφορώντας τη Γένεση του Αδάμ και της Εύας, πρόκειται για ένα heavy κομμάτι με γρήγορες εναλλαγές και μελωδίες χωρίς πολλά πολλά. Σχετικά filler κομμάτι αλλά πολύ καλό για τη συνέχεια του headbanging.

Matriarch: Κομμάτι-ορόσημο για την Ημέρα της Μητέρας! Απίστευτα γρήγορο, καθώς θυμίζει αρκετά το Threat Level No. 3 από το Abysmal με τα αβυσσαλέα φωνητικά του Trevor και τα γρήγορα drums του Alan.

Nightbringers: Το ομότιτλο κομμάτι δεν θα μπορούσε να μην ξεκινάει με riff-άρα. Αν παρατηρήσει κανείς ότι δεν υπάρχουν ενναλλαγές, το κομμάτι είναι απλά μοναδικό! Άνετα και δικαιολογημένα αποτελεί το κομμάτι του δίσκου.

Jars: Ένα καθαρό hit που επίσης μοιάζει με το Threat Level No. 3 με τη γρηγοράδα στο full. Το πιο γρήγορο τραγούδι του δίσκου με τα riffs να πέφτουν ανελέητα και τα mini solos στο ενδιάμεσο να κατακλύζουν το κομμάτι με όγκο. Προσωπικά, το καλύτερο κομμάτι του δίσκου μετά το Widowmaker!

Kings Of The Nightworld: Μια πιο μελωδική πλευρά του δίσκου με το solo να κυριαρχεί και να μένει στο μυαλό του ακροατή. Φέρνει πιο πολύ ως death μπαλάντα -με το δικό της τρόπο!- και συνεχίζει το δίσκο άψογα.

Catacomb Hecatomb: Θεωρώ πως αποτελεί filler κομμάτι! Είναι γρήγορο και είναι ελαφρώς απαρατήρητο. Όχι κάτι το ιδιαίτερο μπροστά στα άλλα κομμάτια αλλά παραμένει ένα καλό κομμάτι!

As Good As Dead: Εδώ κάπου είναι εμφανές το black στοιχείο με το «καλημέρα» του κομματιού. Άκρως ατμοσφαιρικό και μελωδικό και θυμίζει Dark Funeral με death φωνητικά!

The Lonely Deceased: Αυτό κλείνει το δίσκο. Εδώ έχω ένα μικρό παράπονο. Για το τέλος περίμενα κάτι πιο μελαγχολικό και μελωδικό. Μου θυμίζει το ύφος των άλλων κομματιών. Το κλείσιμο του δίσκου θα έπρεπε να γίνεται με πιο καταθλιπτικό τρόπο ειδικά από το όνομα του κομματιού, κάτι που δε γίνεται.

Γενικότερα, το album είναι σταθερό σαν τα άλλα με τη μόνη διαφορά ότι το black στοιχείο είναι πιο εμφανές, κάτι που φαίνεται και στο απίστευτο εξώφυλλο!

Βαθμός: 8/10

 

Please follow and like us:
2

About

Είμαι ο Νίκος και η βασική μου δουλειά είναι η ηχοληψία. Παράλληλα γράφω τα ακραία review στο Brutal View, καθώς διαθέτω ένα κανάλι στο YouTube με grind μουσική που λέγεται "Grindcore Is Pure Love". Ασχολούμαι με τη μουσική και παίζω drums και κάνω ακραία φωνητικά. Έχω μία μπάντα που ονομάζεται "Bowel Maggots". Το facebook μου είναι "Nikolas Dexx" για chat και για πληροφορίες ή συνεργασίες.

Αφήστε μια απάντηση